بودن و مجازی بودن

2008-06-11T14:36:00.000+04:30

دیگر در این جا چیزی نمی‌نویسم، برای دیدن مطالب جدید لطفا به این نشانی مراجعه کنید: http://blog.hadisabbagh.com متشکرم

2007-01-28T00:32:00.000+03:30

فرزند خلف و رابط مهربان نزدیک دو سال پیش جف راسکین فوت شد، در رسایش چند خط نوشتم که گویای دل‌گرفتگی‌ام از این فقدان بود. دلم از این می‌سوخت که ماترک این بزرگ مرد به دست چه کسانی می‌افتد که قدردان و رهرو باشد؟ خبر داشتم که راسکین در پیاده‌سازی مفهوم کلی رابط کاربری ابداعی خود، کارهایی کرده و کمابیش در جریان نتایج

2007-01-26T12:36:00.000+03:30

لوازم روحی استادی خاطرم نمی‌آید آخرین باری که یک برنامه تلویزیونی را تعقیب می‌کرده‌ام، کی بوده است. کلا میانه خوبی با تلویزیون ندارم و آن را یک رسانه مهاجم منفعل‌کننده می‌دانم. این یکی دو ماه اخیر به اتفاق با برنامه‌ای آشنا شدم به نام «آشپزخانه جهنم». حکایت یک آشپزباشی بسیار سرشناس به نام «گوردون رمزی» که یک مسابقه رقابتی طولانی مدت و دشوار میان چند داوطلب منتخب ترتیب داده بود. برنده مسابقه بخت

2007-01-25T19:04:00.000+03:30

میزان متناسب هیجان 2 محصولات با فرهنگ و محصولات بی‌فرهنگ بحث باحال بودن محصولات جایش میان تحقیقات محققان بازاریابی و علاقه‌مندان نام‌های تجاری است. اما گمان می‌کنم که شور و هیجانی که از روز تولد همزاد کالاهای اپل است، کاملا مسری‌ست و معمولا به سرعت گریبان استفاده‌کنندگان و دوست‌داران محصولات اپل را می‌گیرد. از سوی دیگر عده‌ای از کاربران «ریش و سبیل‌دار» رایانه این شور را مبتذل می‌دانند و

2007-01-24T23:27:00.000+03:30

میزان متناسب هیجان مدت‌ها بود که ناظران آی‌تی پیش‌بینی ارائه تلفنی با برند اپل را حدس زده‌‌بودند. سه هفته پیش، تلفن خیالی مذکور به واقعیت پیوست و توسط استیو جابز (مدیر عامل و یکی از موسسان شرکت) معرفی شد. جابز در هنگام معرفی این محصول مدعی شد که اپل تا کنون دو محصول انقلابی عرضه کرده، مکینتاش و آی‌پاد، و سومی هم تلفن اپل به نام آی‌فون است. سهام اپل در طی روز معرفی به شکل عجیبی ترقی کرد و

2005-09-07T22:04:00.000+04:30

راکر و نانو (یا»اپل همچنان می‌تازد«)! بالاخره شرکت‌های اپل و موتورولا با مشارکت یکدیگر تلفنی به نام ROKR (راکر تلفظ می‌شود) به بازار عرضه کردند. راکر یک گوشی تلفن‌همراه است که نسخه مخصوصی از نرم‌افزار پخش موسیقی اپل، «آی‌تیونز»، در آن تعبیه شده‌است. چهار سالی است که اپل قیامتی در موسیقی دیجیتال برپا کرده است.‌ پخش‌کننده موسیقی دیجیتال آی‌پاد و فروشگاه موسیقی آی‌تیونز موفقیتی چشمگیر و چشم‌دشمن

2005-09-05T00:53:00.000+04:30

طالوت و جالوت یک گنده‌لات گردن کلفت بزن‌بهادر که محله‌ای را عاجز کرده در نظر بگیرید، یک بچه باهوش ناقلا پیدا شده که که هر روز ضربه‌ای به جاهل موصوف می‌زند. جاهل از ضربات بچه آسیبی نمی‌بیند، اما حرمت سبیلش کم‌کم در حال از بین رفتن است. علی‌الخصوص این که بچه تنها نیست، دشمن و بدخواه زیاد است، محله هر روز بزرگ‌تر شده و حدود و ثغورش از عقل ناقص جاهل خارج است. باشگاه‌های ورزش رزمی و پروش اندام با

2005-08-27T15:51:00.000+04:30

آن‌ها فردا را اختراع می‌کنند شاید بدانید که فروشگاه وبی «آمازون» امکانی برای مشتریانش اندیشیده به عنوان «فهرست خواسته‌ها». قضیه‌اش هم این است‌که مشتری زمانی که به جنسی بر می‌خورد که آرزوی داشتنش را دارد، می‌تواند با زدن یک دکمه این جنس را به فهرست خواسته‌هایش اضافه کند. حال نزدیکان این فرد هر زمان خواستند که هدیه‌ای برای او تهیه کنند، می‌توانند با مراجعه به فهرست خواسته‌های او ، و سبک و سنگین

2005-08-06T20:28:00.000+04:30

زیرا این شغلی است که ما انتخاب کرده‌ایم قسمت اول فیلم پدرخوانده را بارها و بارها دیده‌ام، به نظرم این یکی از بهترین‌محصولات هالیوود است، اگر بهترین نباشد. عده‌ای هستند که فیلم را اثری برای تطهیر جنایت‌کاران سازمان یافته می‌دانند (مافیا)، این ایراد چندان پرت نیست، البته دلایلی هم می‌توان در رد آن آورد. امروز دوست دارم که از یک سکانس در قسمت دوم فیلم پدرخوانده یاد و تجلیل کنم: «هیمن روث»

2005-08-05T12:16:00.000+04:30

برای خودمان غصه می‌خورم آقایی به نام محمد جواد اکبرین می‌گوید که پیش از مهاجرت به دیدار سید محمد خاتمی رفته، خاتمی در این دیدار به او گفته: "براي شما خوشحالم كه ميرويد واميدوارم حاصل اين هجرت، دانش وتجربه واگاهي بيشتر وتواني تازه براي ادامه راه باشد اما براي خودمان غصه ميخورم كه فرزندان مان يك به يك در فكر هجرتند. امام ومردم خيلي زحمت كشيدند وشهداي زيادي داديم...چقدر حيف شد كه تجربه حكومت

2005-08-04T13:03:00.000+04:30

دو پیوند از این اسناد در آینده خیلی خواهیم دید... خیلی. آتش‌زدن پرچم یک کشور چه معنایی دارد و در دنیای دیپلماسی امروز چگونه با آن برخورد می‌شود.

2005-08-04T02:14:00.000+04:30

امیدوارم سربزرگ زیر لحاف باشد... بیش از بیست سال بود که رایانه‌های مکینتاش اپل با ماوس یک دکمه‌ای عرضه می‌شدند، و بیش از پانزده سال بود که منتقدان، اپل را به خاطر این سیاست نکوهش می‌کردند. در نسخه‌های اخیر سیستم‌عامل مکینتاش ماوس دو دکمه پشتیبانی می‌شد اما اپل همچنان ماوس‌هایش را با یک دکمه عرضه می‌کرد. دیروز بالاخره این سنت شکسته شد: اپل «مایتی ماوس» را عرضه کرد. مایتی ماوس نواحی حساس به

2005-08-02T21:06:00.000+04:30

به ظاهر اهمیتی ندارد، یا فقط به ظاهر اهمیت دارد؟ تا به حال سعی کردین که لاغر بشین؟ من جز آدم‌های چاق به حساب می‌آم، اگر حدود ده کیلو اضافه وزن را چاق حساب کنیم. شنیدین که چاقی هزار درد به همراه خودش می‌آره: بیماری‌های گوناگون، پیری زودرس، مشکل در رابطه جنسی و... اگر زیر بیست و پنج سال دارید و هر چه که می‌خورید، می‌سوزانید، بدونید که عوارض چاقی هیچ کدامش دروغ نیست. این رو هم حتما می‌دونید که در

2005-08-01T22:01:00.000+04:30

او در قواره جامه دوختنی ما نمی‌گنجید خاتمی رفت. به گمانم در آینده از او به عنوان یکی از مهم‌ترین رجل تاریخ سیاست ایران نام برده خواهد شد. بدون آمادگی رییس جمهور شد، اما کارنامه‌اش بدتر از رییس‌جمهورهای حرفه‌ای این قسمت دنیا نبود. ما ملت قهرمان‌پرور هنگامی که دیدیم خاتمی یک شبه (و در حالی که ما پاهایمان را به دیوار تکیه داده‌ بودیم) نتوانست رفاه اجتماعی ایالات متحده، رشد اقتصادی چین، ظاهر

2005-07-31T22:03:00.000+04:30

به خودمان نگاه کنیم دشمنی با حکومت یکی از صفاتی است که ما ایرانی‌ها فضلیت می‌دانیم. یکی از قسمت‌های مهم این دشمنی، علت علل تمام بدبختی‌ها را حکومت دانستن است. تاریخ نشان داده که ما چندان توجهی نداشته‌ایم که چه کسانی بر مصدر امور هستند، آن‌ها تقریبا همیشه محکوم بوده‌اند. بارها از افراد پرسیده‌ام که «مگر دولت‌مردان ایرانی از آسمان نازل شده‌اند؟ مگر غیر از این است که این‌ها از بین خودمان

2005-07-30T22:08:00.000+04:30

دفترچه کهنه این جا، نه متروکه نمانده... این گوشه کوچولو از وب برای من مثال دفترچه خاطرات گرد گرفته‌ای است که هر از چند گاهی یادش می‌کنم. از میان خرده‌ریزها و خرت و پرت‌ها بیرون می‌کشمش و نگاهش می‌کنم. یاد خاطراتی می‌افتم و با خودم می‌گویم: چقدر خوب می‌کردم که می‌نوشتم، حالا هم باید این کار را بکنم و دوباره می‌اندازی‌اش قاطی خرت و پرت‌ها ...

2004-06-18T18:34:00.000+04:30

بعضي چيزها مثل هواست، با هر سلول به آن وابسته‌اي ولي كم‌تر پيش‌ مي‌آيد كه به آن فكر كني؛ مگر اين كه اشكالي در كار باشد (هواي ناپاكيزه مثلا). براي آدم كم معاشرتي مانند من رفاقت چنين حكمي دارد، شايد چون معاشرتم كم است قدر و قيمت رفاقت را بيش‌تر مي‌دانم. و هنگامي كه از دوستي، دوستي مي‌بينم، چنان احساسي به من دست مي‌دهد كه... كه... خاموش مي‌مانم. مسخره است، قبول دارم. ابراز احساسات كار آساني

2004-06-05T01:56:00.000+04:30

تا به حال عبارت انگليسي talent scout به گوشتان خورده است؟‌ مي‌توان گفت كه اين لغت در وصف كسي است كه كارش «كشف استعدادهاي پنهان افراد مستعد» است. جذاب نيست؟ به نظر شما ما چرا معادل اين معني را در زبان فارسي نداريم؟

2004-06-04T15:49:00.000+04:30

خانم چارليز ترون سال گذشته در فيلمي بازي كرد به نام عفريته. اين فيلم روايتي هاليوودي است از زندگي معروف‌ترين قاتل زنجيره‌اي زن، كه گويا نامش در كتاب ركوردهاي گينس هم آمده، الين كارول ورنس. خانم الين كارول ظاهرا يك فاحشه بزرگراهي بوده كه در سال‌هاي دهه هشتاد ميلادي هفت مرد را در ايالت فلوريدا كشت و پس از جنجال‌هاي زياد قضايي اعدام شد. چارليز ترون براي بازي در فيلم مذكور نياز به

2004-05-31T01:48:00.000+04:30

«آزادي از آن ماست» اين نام مقاله‌اي بود كه چند ماه پيش نوشتم و در «كتاب سال 82 شبكه» چاپش كردم. درباره نرم‌افزارهاي منبع‌باز و لزوم توجه بيشتر به دست‌اندركاران وسياست گذاران فناوري اطلاعات به اين بحث. به گمانم آزادي از آن ماست مهم‌ترين نوشته‌ام است (البته من تا به حال ده تا مطلب هم ننوشته‌ام!). القصه چندي پيش به اتفاق به يك تالار گفتگو برخوردم كه محور آن «منبع‌باز» بود. يكي از فعالان بحث

2004-05-28T00:12:00.000+04:30

جوئل شوماخر فيلمي دارد به نام «هشت ميلي‌متري»؛ قصه آن از اين قرار است كه يكي از رجال متنفذ صاحب دولت و نام مي‌ميرد و همسر پيرش ميان ماترك او يك فيلم هشت ميلي‌متري از شكنجه، تجاوزجنسي ]به[ و بالاخره قتل وحشيانه يك دختر نوجوان و بي‌پناه مي‌يابد. پيرزن ترسان و سرگردان مي‌شود، و به ناچار از يك كارآگاه خصوصي (نيكلاس كيج) مي‌خواهد كه به او كمك كند. كارآگاه در تحقيقاتش متوجه نكات تلخ و كثيفي مي‌شود

2004-05-24T20:47:00.000+04:30

چند شب پيش با خودم مي‌انديشيدم كه شايد روزي سروكله فروشگاه‌هاي اجناس مجازي پديدار شود (شايد هم شده و من خبر ندارم). توضيح: تصور كنيد فروشگاهي تاسيس شده به نام virtualcars.com (نام پايگاه خيالي و مثالي است) اين فروشگاه‌ خودروهايي عرضه مي‌كند كه تمام مشخصات (به معني دقيق كلمه، نه فقط شكل و شمايل) خودروهاي واقعي را دارند، به غير از اين كه واقعي نيستند. براي روشن شدن موضوع مثالي مي‌زنم؛ شما يك

2004-05-23T01:18:00.000+04:30

يك عالم چيزي در سرم چرخ مي‌زند، اما چيزي براي نوشتن ندارم.

2004-05-21T14:03:00.001+04:30

اگر به پايگاه‌هاي وب فناوري اطلاعات سري بزنيد، مثل نيوزنقطه‌كام، هياهوي غريبي ديده مي‌شود. اكثر اخبار پايگاه‌هاي اين‌چنيني هم بيشتر سبقه اقتصادي دارند (مانند تقريبا هر چيز ديگري در آمريكا). گاه انسان تصور مي‌كند كه: عجب غوغايي، فناوري تا كجا كه نرفته است. اما من و شما هنوز در ابتدايي‌ترين كاربردها رايانه مشكل داريم، و ما تنها نيستيم بخش بزرگي از كاربران خانگي جهان از اين مشكلات رنج مي‌برند،

2004-05-12T09:51:00.000+04:30

خبر از جي‌ميل نيست، كه نيست.

2004-05-08T01:24:00.000+04:30

مي‌گويند گوگل به بلاگرهاي قديمي جي‌ميل مي‌دهد، راست است؟

2003-12-13T01:05:00.000+03:30

هنگامي كه سن نر‌م‌نرمك بالا مي‌رود يك تغيير اساسي در خلق خيلي از آدم‌ها رخ مي‌دهد: نسبت به پدر و مادر (اگر در قيد حيات باشند يا نباشد) شفقت خاصي احساس مي‌كنند. كارها و حرف‌هاي والدين ديگر آن‌قدر اُمل و عقب‌مانده به نظر نمي‌رسد، پس از گذراندن يك سري پست و بلندي، نصايح قديمي و تكراري قيمت و حرمت پيدا مي‌كند و گاه شگفت‌زده احساس مي‌كنيم كه با بالارفتن سنشان ذوقي حكيمانه پيدا كرده‌اند.

2003-12-12T04:36:00.000+03:30

اصلا نمي‌دانستم كه خانم نوشي لطف كرده و به اين نوشته‌هاي مهجور پيوند داده‌اند، ايشان با خانمي هميشگي لطف كرده‌اند و لطف دارند. پايگاه 118 مخابرات را نگاه مي‌كردم، طراح پايگاه، كه در انتهاي صفحه با افتخار نام خود را گذاشته، جايي نيست جز داده‌پردازي ايران. از روي كنجكاوي به پايگاه داده‌پردازي مراجعه كردم، و نتيجه... نخير نمي‌توانيد حدس بزنيد، وحشتناك‌تر از هر حدس شماست. جالب

2003-08-23T19:08:00.000+04:30

لغت‌نامه هادي (1) قبلا از استفاده اختصاصي و سرخود از كلمات خاصي صحبت كرده بوديم،‌در آن راستا از اين پس تلاش ما برآن قرار خواهد گرفت كه معنا و مفهوم تشريحي اين كلمات كليدي را داشته باشيم (موفق شدم كه يك نثر مزخرف صدا و سيمايي تحويل دهم؟). خنجر (Khan’jar): ضربت اساسي را گويند، براي خوردن يا خودزني، اين خنجر براي اثابت به ديگران مناسب نيست. تنهايي نيز به كار مي‌رود. معنا

2003-08-23T18:10:00.000+04:30

در دفاع از اتلاف وقت به قاعده هفته گذشته به شدت درگير كارهايي بودم كه احساس مي‌كنم قسمت زيادي از آن بي‌هوده بوده. به علت همين تلفات زماني، نرسيدم كه مطلبي آماده كنم. عدم دسترسي به بلاگ‌اسپات، از صدقه سر پارس‌آن‌لاين، هم مزيد بر علت شد. آخرين باري كه آمدم مطلب ارسال كنم، درباره فيلم «مالنا»، هنگام ارسال همه‌ش نابود شد و من عصباني. به هر حال مطلبي درباره مالنا به زودي در خواهد آمد!

2003-08-13T16:41:00.000+04:30

دل شيفته من يك مرض دارم؛ هنگامي كه به يك شاهكار هنري بر مي‌خورم احساس مي‌كنم عاشقم. بدي كار آن‌جاست كه شاهكارها معمولا به تغزل مي‌زنند، و اين مزيد بر علت مي‌شود. مي‌بينيد؟ سر پيري و معركه‌گيري: خدا را رحمي اي منعم كه درويش سر كويت رهي ديگر نمي‌داند دري ديگر نمي‌گيرد

2003-08-13T16:30:00.000+04:30

آره گوش مي‌كنم، بگو.

2003-08-12T14:49:00.000+04:30

Imagine Imagine there's no heaven, It's easy if you try, No hell below us, Above us only sky, Imagine all the people living for today... Imagine there's no countries, It isn't hard to do, Nothing to kill or die for, No religion too, Imagine all the people living life in peace... Imagine no possessions, I wonder if you can, No need for greed or hunger, A brotherhood of man,

2003-08-12T11:29:00.000+04:30

نه هر كه چهره برافروخت دلبري داند وبلاگ‌نويس ستاره نيست. ستاره بودن آداب دارد. ستاره‌ها وكيل، مشاور و مديربرنامه‌هاي طاق و جفت دارند، گِرَم گِرَم مراقب وزنشان هستند، طراح لباس و آرايش دارند و محبوبيتشان به صورت منظم سنجيده مي‌شود. ستاره‌شدن و ستاره‌ماندن حكايت‌ها دارد. كاري به فلسفه وبلاگ نويسي و حدود و ثغور آن نداريم، كه بحثي است در جاي خودش محترم. اما زماني كه يك موجود به هر قيمتي

2003-08-11T12:58:00.000+04:30

يادداشت‌هايي براي يك دوست- سه مي‌داني كه دوستت دارم، اما چيزي نمي‌شنوي. حتي گاهي در علاقه من شك مي‌كني، زيرا به جاي ابراز محبت، اخم و تخم، توپ و تشر و بي‌حوصله‌گي مي‌بيني؛ شايد از خود بپرسي كه چرا با ديگران صبورتر و مهربان‌تر هستم. اگر تو نبودي، با ديگران اين‌گونه نبودم. وجود تو كمك مي‌كند كه براي آن‌ها قابل هضم‌، قابل تحمل‌ و كمك‌رسان باشم؛ اين نقش بزرگ تو است. بسياري

2003-08-11T12:19:00.000+04:30

بيا غرغر نكنيم؛ اين غر زدن‌ها رابطه‌مان را مخدوش مي‌كند و حوصله‌مان را سرمي‌برد و عصبي‌مان مي‌كند. بيا راه حل پيدا كنيم.

2003-08-09T19:01:00.000+04:30

ببين ما اگر با هم دعوا نكنيم، پس با كه بكنيم؟ آخر ما وقتي كه دعوا مي‌كنيم يك ساعت بعدش دوباره هماني مي‌شويم كه قبلا بوديم، اما اگر با بقيه...

2003-08-09T18:56:00.000+04:30

يادداشت‌هايي براي يك دوست- دو زماني يكي از دوستان مرا متوجه شگفتي نهفته در طبايع دوازده‌گانه چيني كرد؛ مي‌داني يكي از مهم‌ترين شاخصه‌هاي آن چيست؟ هر طبعي را كه مي‌خواني (منتسب به ماه يا سال؟ يادم نيست) در دل مي‌گويي: «چه جالب!». هيچ كدام را به ديگري ترجيح نمي‌دهي، هر كدام قشنگي خودش را دارد. چنين توصيفي از تيپ‌هاي گوناگون شاهكار است. تو زماني كه آدم‌هاي ديگر را موزون و زيبا

2003-08-09T11:05:00.000+04:30

يادداشت‌هايي براي يك دوست- يك مي‌داني؟ هنگامي كه از غصه‌هايت مي‌گويي، و از قيمتي كه بالاي آن‌ها را پرداخت كرده‌اي، دلم مي‌گيرد. اما از طرفي با خودم فكر مي‌كنم اگر اين دردها را نداشتي، تا چه اندازه آن چيزي بودي كه الان هستي. حتما خوانده‌اي آن ابيات مولوي را: هست حيواني كه نامش اُصقُر است كو به زخم چوب چاق و لمتر است هر چه چوبش مي‌زني به مي‌شود كو به زخم چوب فربه مي‌شود

2003-08-09T10:05:00.000+04:30

Your song It's a little bit funny this feeling inside I'm not one of those who can easily hide I don't have much money but boy if I did I'd buy a big house where we both could live If I was a sculptor, but then again, no Or a man who makes potions in a travelling show I know it's not much but it's the best I can do My gift is my song and this one's for you And you can tell

2003-08-09T09:34:00.000+04:30

بچه‌هاي دوره زمانه، خيالات دوره زمانه از كوچه‌اي رد مي‌شدم، در حالي‌كه سرم به عوالم خودم مشغول بود. ناگهان صداي كودكانه‌اي توجهم را جلب كرد: «بكش پايين عزيزم! بكش بالا عزيزم! بكش پايين...». يك لحظه ماتم برد، سرم را اطراف چرخاندم و ديدم در لبه پنجره يكي از آپارتمان‌ها كودكي سر و دستش را بيرون آورده، در حالي كه در دست نخي دارد كه سطلي به آن بسته بود، سطل را بالا و پايين مي‌كشيد و اين

2003-08-07T16:01:00.000+04:30

عبارات ابداعي-كليدي و شمشير دو لبه امروز متوجه شدم كه در گپ اينترنتي كاملا بايد كتابي و كاملا رسمي صحبت كرد و نوشت، با هر كسي كه مي‌خواهد، باشد. ماجرا اين بود كه در يادآوري يك گفتگو متوجه شدم كه حرفم چقدر ناجور منعكس شده (راستش اعتراف ‌كنم كه از آن بيان منظور ناجوري هم مي‌شده برداشت كرد)، و مخاطب بي‌چاره‌ام هم به روي خود نياورده است. مقاديري خجالت هم كشيدم! من يك فرهنگ لغات ده

2003-08-07T14:49:00.000+04:30

در فضيلت چرنديات «كوئنتين تارانتينو» يكي از فيلم‌ساز‌هاي محبوب من است. شايد قصه‌هاي عاميانه، سگداني يا جكي براون را ديده باشيد، كارهاي او است. امسال فيلمي را روي پرده خواهد داشت به نام Kill bill (هنوز معادل مناسبي براي اين عبارت نيافته‌ام)، يك فيلم سراسر كاراته‌بازي! اگر حوصله و اتصال خوب داريد مي‌توانيد در اين نشاني يكي از تيزرهاي آن را ببينيد، به انتظاري كه براي دريافتش مي‌كشيد

2003-08-07T14:47:00.000+04:30

بله، بله، متشكرم. لطف داريد، اختيار داريد... ولي خيلي عذر مي‌خواهم: فكر مي‌كنم كه اشتباه گرفته‌ايد.

2003-08-06T16:07:00.000+04:30

I know I stand in line Until you think you have the time To spend an evening with me And if we go someplace to dance I know that there's a chance You won't be leaving with me Then afterwards we drop into a quiet little place And have a drink or two And then I go and spoil it all By saying something stupid Like I love you I can see it in your eyes That you despise the same old

2003-08-06T12:48:00.000+04:30

علم بهتر است يا ازدواج؟ غصه دارم، مدتي است كه فيلم خوبي نديده‌ام. فيلم خوب خستگي را از جانم به در مي‌كند، آخرين چيز دندان‌گيري كه ديدم «جاده مالهلند» بود، عجب چيزي. بعد از آن هيچ. قرار بوده كسي «رم» را بياورد، بايد با او تماس بگيرم. اما در باره كتاب بهانه ندارم، كتاب‌هايي كه اين اواخر به دستم رسيده شاهكار اندر شاهكار بوده‌اند، خصوصا كتب مربوط به كارم. دقيقا به همين دليل هيچ كدام از آن‌ها را

2003-08-06T12:38:00.000+04:30

اندر حكايت قيمت رفاقت و ناپايداري روزگار من دوستان اندكي دارم، به عبارت بهتر كمتر كسي زحمت دوستي با من را به خود هموار مي‌كند (علل بسيار واضحي دارد، حق دارند!). و معمولا هر چيز نادري، قيمتي است. از خاكستر در آمدن اين وب‌نوشته‌ها بيشتر به خاطر اين است كه من به دوستانم گزارش روزانه بدهم، و بگويم دوستشان دارم. مي‌دانيد؟ چند وقت پيش، در حين گذر قانوني(!) از خيابان ، اتوبوسي به من زد. اقبالم خيلي

2003-08-05T10:57:00.000+04:30

آي‌پي 217.219.191.134 و قصه عبرت‌ناپذيري بشر حدود هفت ماه مي‌گذرد، از زماني كه آزيتا در اين نوشته‌ها آخرين نظر را گذاشت؛ با آي‌پي مذكور، كه احتمالا متعلق به يك آي‌اس‌پي‌ در رشت بوده. حدود سه ماه از مرگ آزيتا و مطلبي كه در رسايش نوشتم، مي‌گذرد. مطلب هزاران خواننده يافت، تعدادي از آن‌ها مهربانانه همدردي كردند. كسي از نزديكان آزيتا مدعي شد كه مطلب بسيار ضعيف بوده و از آثار فاكنر مثال آورد (!؟

2003-08-05T10:10:00.000+04:30

دارم راهش مي‌اندازم، درست هم بلد نيستم: كلي زمخت شده... از هيچ بهتر است، شايد هم هيچ از همه چيز بهتر باشد.

2003-01-09T19:28:00.000+03:30

كدام ناداني گفته كه مرد گريه نمي‌كند.

2003-01-09T12:30:00.000+03:30

شركت اپل مرورگر جديدي به نام Safari توليد كرده كه متاسفانه فقط روي سيستم عامل خودش كار مي‌كند، اين مرورگر سريع در فاصله 24 ساعت گذشته 300000 بار از سايت اپل دانلود شده است، اينه!

2003-01-09T12:17:00.000+03:30

ببين بلاگر، لااقل تو با من راه بيا. خوب؟

2003-01-07T15:40:00.000+03:30

اين از بلاگر آن هم از پرشين بلاگ، همسرم هم كه رفته ساندويچ بگيرد! پس سر كه غر بزنم؟

2003-01-07T14:03:00.000+03:30

يك عالم كار روي سرتان ريخته، اگر هادي باشيد مي‌دانيد گاهي چه مي‌كنيد؟ تعلل!

2003-01-05T10:37:00.000+03:30

خوب. عجب كلمه‌اي است اين «خوب». براي من پژواكي از رضايت و تسليم خاطر دارد. مثلا اين گفت و شنود را تجسم كنيد: اولي: پدرت مرد. متاسفم. دومي: خوب. نمي‌دانم واضح گفتم؟ من زماني كه مي‌خواهم بگويم «بقيه شو بگو»، مي‌گويم «هوم». زماني كه كسي خيلي با شدت و حدت در تلاش براي انتقال يك حس شخصي به من است، مي‌گويم «مي‌فهمم» (دروغ نيست). زماني كه باخودم صحبت مي‌كنم معمولا يك بازجو و قاضي ممتاز هستم.

2003-01-04T15:27:00.000+03:30

گاهي فكر مي‌كنم كه من همه چيز را به شكل كارهاي مانده مي‌بينم، و همه كس را. خوب تا اين‌جا خيلي اشكالي ندارد. اما گاهي مي‌شود كه در برابر يك پديده هيچ كاري از دست برنمي‌آيد، هيچ. آن‌گاه احساس بدي دارم. دلشوره مانند، بي‌كفايت و درمانده...

2002-12-24T13:32:00.000+03:30

شما هنگامي كه خيلي كار داريد چه مي‌كنيد؟

2002-12-22T16:57:00.000+03:30

جاي شما را در اين دنيا تنگ كرده‌ام؟ پس اجازه بدهيد من مثل خودم فكر كنم.

2002-12-18T18:42:00.000+03:30

مثنوي مي‌خوانيد؟ مولوي بزرگ در حكايتي مي‌گويد: قومي را مي‌شناسم كه دعا نمي‌كنند زيرا به آن كه خدا پيش‌آورده راضي‌اند. در يك مصرع مي‌آورد «ننگشان آيد طلب كردن خلاص». اين انساني است كه مولوي توصيف مي‌كند. اما خدايي كه مولوي وصفش مي‌كند چه خدايي است؟ حكايت پير چنگي را كه شنيده‌ايد؟ چنگي پير كه ديگر كسي صداي او را نمي‌خواهد در گورستان براي خدا مي‌نوازد و از او هفصد دينار براي آوازش مي‌خواهد. در

2002-12-18T09:30:00.000+03:30

وب‌نوشته‌هاي كاپيتان هادوك را حتما ديده‌ايد. كاپيتان آهسته، پيوسته، بي‌سروصدا، بدون تكلف، عميق و با نگاهي منحصر به فرد مي‌نويسد. همان‌طوري كه به خودش گفتم علاوه بر اين كه وب‌نوشته‌هاي قابل توجهي دارد داراي يك نظام‌فكري نيز هست (يادآوري: نظام فكري بار ارزشي از پيش تعيين شده‌اي در خود ندارد!). شما ممكن است با او مخالف باشيد، اما نمي‌توانيد از وسوسه خواندن نوشته‌هايش چشم بپوشيد. نه؟ براي حسن ختام

2002-12-18T09:28:00.000+03:30

من دوگانه‌ام. من شامل چندينم. من سرگردانم. من گمشده‌ام. من تك افتاده‌ام. من انسانم.

2002-12-17T19:47:00.000+03:30

توفاني در ذهن احساس مي‌كني، وقتي مي‌نويسي‌ فوت كم رمقي بيش نيست. دو حالت دارد: يا ذهنياتت مالي نبوده‌اند و يا نوشتن بلد نيستي.

2002-12-13T21:02:00.000+03:30

دو سه باري در اين‌جا گفته بودم كه بچه جنوب شهر از بهترين وب‌نوشته‌هايي است كه خوانده‌ام. اين قطعه كه در ذيل مي‌آورم خردمندانه‌ترين مطلبي بوده كه در وبلاگ‌ها ديده‌ام، باز هم مديون بچه جنوب شهر: "سخنراني کورت ونه گوت درمراسم فارغ التحصيلي دانشگاه ام‌آي‌تي" خانمها و آقايان فارغ التحصيل سال 1976 کرم ضد آفتاب بماليد. اگر مي خواستم برای آينده شما فقط يک نصيحت بکنم ماليدن کرم ضد آفتاب را

2002-12-13T19:11:00.000+03:30

گاهي كه محبت‌ها، دلسوزي‌ها، شفقت‌ها و ميهمان‌نوازي‌هاي اطرافم را كه مي‌بينم با خود فكر مي‌كنم: پس اين آدم‌هايي كه پشت ماشين‌هايشان مي‌خواهند هم را بدرند از كجا مي‌آيند؟

2002-12-13T18:00:00.000+03:30

به پيچيدگي‌ها و ظرائف هر چيزي كه نگاه كنم به آن مشتاق مي‌شوم.

2002-12-12T19:49:00.000+03:30

وب لاگي بود به نام «توت‌فرنگي» كه عمداتا به مسائل جنسي مي‌پرداخت و هتاكي به جنس مونث انسان را نيز چاشني حكايت‌ها و فتوحات جنسي‌اش مي‌كرد؛ يك شماره‌انداز هم در صفحه‌اش تعبيه كرده بود كه رقم بازديد كلاني را نشان مي‌داد. صاحب آن كه خود را محسن مي‌ناميد و كازانوا مي‌پنداشت، روزي معترف شد كه به دليل بي‌احتياطي و روابط افسارگسيخته به ويروس HIV آلوده شده است. احتمالا اين‌ها را مي‌دانيد. اين وبلاگ چندي

2002-12-12T19:48:00.000+03:30

نمي‌دانم. مي‌گويند من زندگي نمي‌كنم. سخت مي‌گيرم. وسواسي هستم. بدقلقم. برخوردهاي اولم سرد است. ناگهان تغيير حالت روحي مي‌دهم. غرغرو‌ام. چاق شده‌ام. ناگهان عصباني مي‌شوم. قهرو هستم. به سر و وضعم نمي‌رسم. راست مي‌گويند. اما خدا هميشه مرا تحمل كرده، و زنده‌ام داشته است. واقعا نمي‌دانم.

2002-12-08T17:22:00.000+03:30

چند روز پيش رفته بودم بانك. حساب‌هاي جاري طلايي (به اصطلاح خدمات سراسري) دو سه روز بود كه به هم خورده بود، نه مي‌شد پول بگيري و نه پول بريزي و يا اصلا هر چيز ديگري مثل پرينت گرفتن. خوب آن روز مذكور ظاهرا اوضاع كمي تا قسمتي بهتر بود. بعد از پول گرفتن تقاضاي چاپ صورت‌حساب كردم، آقايي مرا به سوي ديگر بانك راهنمايي كرد، در آن قسمت گفتند كه مسوول اين كار الان خواهد آمد. الان حدودا ده دقيقه طول كشيد،

2002-12-04T01:27:00.000+03:30

آزيتا دوست نامبرده من وب‌نوشتنش را آغاز كرد. مرا هم مجبور كرد، جدا مجبور، كه چيزي در ابتداي كارش بنويسم. حكمتش را هم نمي‌دانم. كاري كه من از پيش خود انجام دادم معرفي وبلاگش به چند پيشكسوت وبلاگ بود، فكر كردم شايد برايشان قابل توجه باشد.

2002-12-01T02:26:00.000+03:30

وب نوشته‌هايي پاكيزه ديدم از حكايت يك مادر در حال متاركه و دو كودكش، سري بزنيد. محتاط‌تر از آني هستم كه وبلاگ بد معرفي كنم!

2002-12-01T01:52:00.000+03:30

من دوستي به نام «آ» دارم كه دوستي‌مان كوتاه اما عميق است. او خانم است و حدود 35 سال دارد. هر كس ما را ببيند فكر مي‌كند كه دو دشمن تمام عياريم، زيرا يك لحظه همديگر را آرام نمي‌گذاريم (البته بايد صادقانه بگويم معمولا او شروع مي‌كند!). اما خيلي از اوقات احساس مي‌كنم كه تفاهم خوبي در بعضي از مسائل با هم داريم. سال گذشته مبتلا به سرطان شد، نوعي از سرطان كه در سن او نادر است. نگفتم كه تنها زندگي

2002-12-01T01:22:00.000+03:30

امروز يك مجله به نام Computer arts ديدم كه خيلي به نظرم جذاب رسيد. فنون به كار رفته در كارهاي گرافيكي وطني معمولا خيلي ابتدايي است، چنين منابعي ممكن است افاقه كنند.

2002-11-24T17:27:00.000+03:30

دوستي به نام مريخي بدون ذكركردن نشاني وب‌نوشته‌هايش برايم نامه زده كه چرا كم مي‌نويسم. اين اولين نامه‌اي است كه از يكي از خوانندگان بسيار معدود اين نوشته‌ها دريافت مي‌كنم، و راستش در ابتدا كمي متعجب شدم. تصور نمي‌كردم اين نوشته‌ها رغبت كسي را تا اين حد برانگيزد! چرا كم مي‌نويسم؟ نمي‌دانم. چرا بايد بيشتر نوشت؟ ناشي‌گري در مي‌آورم و در واقع كلك وب‌لاگ اين نيست، الان وقتش است كه من يك متن موثر

2002-11-14T21:00:00.000+03:30

متن آهنگي كه ملاحظه كرديد را خوانندگان متعددي خوانده‌اند، در فيلم‌هاي متعددي استفاده شده و كلي طرفدار قديمي دارد؛ جوانان ديگر از اين رمانتيك بازي‌ها خوششان نمي‌آيد. به توصيه من شما آن را با صداي فرانك سيناترا بخوانيد!

2002-11-14T20:58:00.000+03:30

Fairy tales can come true It can happen to you If you're young at heart For it's hard you will find To be narrow of mind If you're young at heart You can go to extremes With impossible schemes You can laugh when your dreams Fall apart at the seams And life gets more exciting with each passing day And love is either in your heart Or on it's way Don't you know that it's worth

2002-11-10T01:10:00.000+03:30

راستش من هم موافقم، بلاگر ظاهرا مشكل دارد!

2002-11-08T22:03:00.000+03:30

من هستم، پس هستم. وب‌نوشته‌هايم را به روز نمي‌كنم. وب نوشته‌ هم كم مي‌خوانم. از خبر خودكشي كلاغ سياه كلي جا خوردم. هنوز هم معتقدم كه قطعات «مرد امروز» بچه جنوب شهر بهترين‌هايي است كه ميان وب‌نوشته‌ها ديده‌ام، از نويسنده‌اش مدتي است كه خبري ندارم. ملالي نيست جز...، خير دوري شما هم ملالي نيست. زيرا شما اين صفحه را نمي‌خوانيد و اصلا از وجود آن خبري نداريد. در ضمن از ناپديد شدن وبلاگ آقاي جباري هم

2002-09-16T01:08:00.000+04:30

من از ياد برده بودم كه وب‌ هم مي‌نوشته‌ام. فكر كنم كه بايد كم كم اينجا را جمع كنم.

2002-09-05T04:57:00.000+04:30

من كجايم؟

2002-08-21T05:21:00.000+04:30

اين را بخوانيد، اين را هم بخوانيد. سلطانند كه در اقليمي نمي‌گنجند يا درويشند كه پي گليمي براي خسبيدن مي‌گردند؟ الله اعلم.

2002-08-21T05:05:00.000+04:30

در ميان وب‌نوشته‌ها هنوز نديده‌ام كسي خبر هك‌شدن «صد و پنجاه» وب سايت ايراني توسط نفوذگري به نام اسپايدرمن را تحليل و بررسي كند، رويداد از اين هم مهمتر؟ ما را چه مي‌شود؟ چطور است كه با شنيدن مضاميني چون «خانه‌هاي عفاف» عنان از كف مي‌دهيم و سطرها مي‌نويسيم، اما با شنيدن خبر سايت‌هاي هك شده واكنشي به چشم نمي‌خورد. به گمانم اين موضوع جاي پرداخت زيادي دارد، اولين چيزي هم كه ذهن را مشغول مي‌كند،

2002-08-15T20:15:00.000+04:30

من از كارم كناره‌گيري كردم. اين اهميتي ندارد، بخش مهمش براي من چيز ديگري است: همدردي‌ها. همسرم و دو تا از دوستانم سعي كردند مرا دلداري دهند و گاهي اوقات كار به آن‌جا مي‌كشد كه من آن‌ها را دلداري مي‌دهم! با خودم فكر مي‌كردم اگر اين روابط در اين دنيا نباشد اين دنيا به چه مي‌ارزد؟ بيا تا قدر يكديگر بدانيم... (:

2002-08-13T00:39:00.000+04:30

Round like a circle in a spiral Like a wheel within a wheel Never ending or beginning On an ever-spinning reel Like a snowball down a mountain Or a carnival balloon Like a carousel that's turning Running rings around the moon Like a clock whose hands are sweeping Past the minutes on its face And the world is like an apple Spinning silently in space Like the circles that you find In

2002-08-11T02:12:00.000+04:30

عادت دارم قيل از نوشتن يك مطلب مستند، به مستندات نگاهي بيندازم. براي همين نوشتن چيزي در باره دبيرستان البرز به تعويق افتاد. خوب خيلي هم مهم نيست، هست؟

2002-08-11T02:10:00.000+04:30

خوب. خوب. خوب.

2002-08-08T00:06:00.000+04:30

به علت صدمات ناشي از فوت مولف اين وب‌نوشته‌ها تا اطلاع ثانوي تعطيل است!

2002-08-05T18:48:00.000+04:30

دو خواهر 16 و 17 ساله، طي دو ماه فرار از خانه، 1100 نفر را به ايدز مبتلا كرده‌اند. هيهات...

2002-08-03T23:45:00.000+04:30

من هيچ‌گاه دانشجو نبوده‌ام، اما از حركات بعضي از دانشجويان اين سال و زمانه متحيرم. در هنگام دبيرستان آن‌قدر درس خواندن و از همه چيز بريدن و در صورت امكان سرمايه گذاري مالي خانواده و... (بله شايد قربانيان نظام آموزشي غلط باشند اما درحال حاضر نمي‌خواهم به نظام آموزشي بيمار جاري اشاره‌اي كنم). با سختي و بدبختي دانشگاه قبول مي‌شوند، خوب الحمدلله. اما متاسفانه جمع زيادي از اين پذيرفته‌شدگان در

2002-08-03T02:44:00.000+04:30

بچه جنوب شهر قطعه قشنگ ديگري نوشته كه كلي از آن خشنود شديم! چنين كنند وبلاگ‌نويسان صاحب مرتبه اما فروتن و سر به زير. گفته بودم كه اصالت برايم خيلي مهم است.

2002-08-03T02:38:00.000+04:30

من از شماره‌انداز (كانتر و سايت آنالايزر) واهمه دارم. گاهي شماره‌انداز شما را عوض مي‌كند: زياده از حد اطواري مي‌شويد، مدام دلتان غش و ضعف مي‌رود و غر و شكايت مي‌زنيد، از اعضاي مختلف بدنتان سخن مي‌گوييد، دشنام‌هاي زيادي به زمين و زمان مي‌دهيد و... اما تازگي متوجه شده‌ام شماره انداز عيب ديگري هم دارد: گاهي با نگاه كردن به آمار صفحه متوجه مي‌شويد فرد –يا افرادي- نوشته‌هايتان را مي‌خوانند كه شما

2002-08-03T02:28:00.000+04:30

آن يكي در وقت استنجا بگفت كه مرا با بوي جنت‌دار جفت گفت شخصي خوب ورد آورده‌اي ليك سوراخ دعا گم كرده‌اي خيلي اتفاقي، بعد از خواندن چند وب‌نوشته، اين ابيات (از مولوي بزرگ) به ذهنم آمد. فكر كردم اين‌جا ثبتش كنم.

2002-07-30T01:43:00.000+04:30

خودمانيم. قشنگ نيست؟ توضيح: من تقريبا راندن موتور سيكلت بلد نيستم!

2002-07-30T01:34:00.000+04:30

موتورهاي هارلي-ديويدسون را مي‌شناسيد؟ من به طرز غيرعادي‌اي اين موتورها را دوست دارم. حتما در فيلم‌هاي آمريكايي اين موتورهاي عظيم و قوي را ديد‌ه‌ايد. عكس فوق اولين دفتر و كارگاه شركت هارلي-ديويدسون در سال 1902 است. اين اراده از موتورهايش‌شان هم زبباتر به نظرم مي‌رسد.

2002-07-30T01:25:00.000+04:30

حكمت فشرده بعضي از دوستان وبلاگ‌نويس را دچار ثقل سرد كرده است. بعضي‌ها از تك و تا افتاده‌اند، بعضي ديگر در دو باطل شخصيت مجازي‌شان افتاده‌اند، بعضي به هر قيمت پي خريدارند و بعضي هنوز جذابند. اميدوارم خودشان ندانند كه جذابند، اميدوارم وسوسه شماره‌انداز نگيردشان. اميدوارم شما هم شب خوبي داشته باشيد.

2002-07-30T01:24:00.000+04:30

اي كسي كه اين نوشته را مي‌خواني، لطفا مرا به وب‌نوشته‌هاي خوب رهنمون شو! اين قسمت نظرخواهي را براي چه گذاشته‌ام؟ اصلا مگر رفاقت به چه دردي مي‌خورد؟

2002-07-29T03:14:00.000+04:30

وضع سايت بلاگر تقريبا وخيم است. ظاهرا بايد دست به كار شوم: ا- PHP ياد بگيرم. 2- اسم ثبت كنم. 3- فضا اجاره كنم. 4- با مصالح بالا وب لاگ بسازم. 5- اگر تمام مراحل درست طي شد، جيزي ننويسم! در جهار مورد اول حاضر به همكاري هستم.

2002-07-29T03:08:00.000+04:30

خوب، خوب، لازم نيست غر بزني. فردا صبح زود از خواب بيدار شو.

2002-07-28T02:02:00.000+04:30

بعضي از البسه مد روز را كه مي‌بينم، توي دلم مي‌گويم: خوب كه چي؟ اينم شد لباس؟ بعضي از آهنگ‌هاي روز را كه مي‌شنوم، سرسام مي‌گيرم. بعضي از كلماتي كه در طول روز مي‌شنوم برايم غريبه است. حوصله‌ام زود سر مي‌رود. صدا و نور زياد اذيتم مي‌كند. كمي حسابگر شده‌ام. بفهمي نفهمي پيشانيم كمي بلندتر شده است. خوب، به هر حال پير شدن يك فرآيند است. من 29 سال دارم...

2002-07-28T01:49:00.000+04:30

شده اخبار خسته‌تان كند؟ زماني خانه‌نشين بودم و عصرها دقيقه‌شماري مي‌كردم تا پدرم برسد و روزنامه‌ها را از او بگيرم. دو سه روزنامه كه مي‌خواندم، كم كم عصبي مي‌شدم و شروع مي‌كردم به ناسزا گفتن. آرشيو بزرگي از روزنامه‌هاي آن زمان (از حكايت تيتر جنجالي روزنامه سلام گرفته تا انتخابات مجلس ششم) گردآورده بودم. اما كم كم روزنامه خواندن را كنار گذاشتم. اخبار به نظرم تكراري و تكراري رسيد... . حالا

2002-07-20T01:39:00.000+04:30

شايد هم من خيلي سختم.